ஷீஆ இஸ்லாத்தின் ஷஹாதத் கலிமா

முன்னுரை

இஸ்லாமிய மார்க்கத்தின் அடிப்படைத் தூண்களில் முதன்மையானது ஷஹாதத் கலிமா ஆகும். இது ஒரு முஸ்லிமின் நம்பிக்கையின் அடையாளமாகவும், இஸ்லாமை ஏற்கும் வாயிலாகவும் திகழ்கிறது. ஷீஆ இஸ்லாமியப் பிரிவில், ஷஹாதத் கலிமா வெறும் அடிப்படை நம்பிக்கையை மட்டுமல்லாமல், அஹ்லுல்பைத்தினரின் (அஹ்லுல் பைத்) விலாயத்தையும் (தலைமைத்துவம் மற்றும் வழிகாட்டல்) உள்ளடக்கியதாக விரிவுபடுத்தப்படுகிறது. இந்தக் கட்டுரையில், ஷீஆ இஸ்லாத்தின் ஷஹாதத் கலிமாவின் தோற்றம், உரை, மார்க்கச் சட்ட அடிப்படை, தவறான புரிதல்கள் மற்றும் ஆதாரங்களை ஆராய்வோம். இது ஷீஆ அறிஞர்களின் நூல்கள், குர்ஆன் வசனங்கள் மற்றும் நபிமொழிகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு விவாதிக்கப்படும். இந்த ஆய்வு ஷீஆ-சுன்னி ஒற்றுமைக்கு அழைப்பு விடுப்பதாகவும் அமையும்.

இஸ்லாமிய ஷஹாதாவின் அடிப்படை

இஸ்லாமிய மார்க்கத்தில், ஒருவர் முஸ்லிமாக மாறுவதற்கு இரு ஷஹாதா கலிமாக்களை மனதால் ஏற்று, நாவினால் மொழிவது போதுமானது. அவை: “أشهد أن لا إله إلا الله وأشهد أن محمدا رسول الله” (அஷ்ஹது அன் லா இலாஹ இல்லல்லாஹ் வ அஷ்ஹது அன்ன முஹம்மதன் ரஸூலுல்லாஹ்). இதன் பொருள்: “அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை எனவும், முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் எனவும் சாட்சி கூறுகிறேன்.”

இது குர்ஆனின் அடிப்படையில் அமைந்தது. சூரா அல்ஃபத்ஹ் (48:29) இல் “முஹம்மது அல்லாஹ்வின் தூதர்” எனக் குறிப்பிடப்படுகிறது. நபியவர்கள் கூறியுள்ளார்: “இஸ்லாம் ஐந்து அடிப்படைகளில் நிறுவப்பட்டது: அல்லாஹ் ஒருவனே என சாட்சி கூறுவது, தொழுகை நிறைவேற்றுவது…” (சஹீஹ் புகாரி, ஹதீஸ் 8). ஷீஆ மார்க்கச் சட்டப்படி, இந்த இரு ஷஹாதாவே இஸ்லாமை ஏற்க போதுமானது. ஆயினும், ஷீஆவாக வாழ விரும்பும் ஒருவர் விலாயத்தை ஏற்க வேண்டும் என ஷீஆ அறிஞர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்.

ஷீஆவில் விலாயத்தின் இடம்

ஷீஆ இஸ்லாமில், விலாயத் (வலாயத்) என்பது இமாமத்தின் அடிப்படை. இது இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின் அஹ்லுல்பைத்தினரின் தலைமைத்துவத்தை ஏற்பதாகும். குர்ஆன் சூரா அல்மாயிதா (5:55) இல்: “உங்கள் வலீ (வழிகாட்டி) அல்லாஹ்வும், அவன் தூதரும், ஈமான் கொண்டு தொழுகை நிறைவேற்றி, ருகூஉ செய்த நிலையில் ஸகாத் கொடுப்பவர்களுமே” எனக் குறிப்பிடப்படுகிறது. ஷீஆ விளக்கப்படி, இது இமாம் அலி (அலை) அவர்களைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

நபியவர்களின் கதீர் ஹதீஸ்: “யாருக்கு நான் மவ்லா (வழிகாட்டி)வோ, அவருக்கு அலி மவ்லா” (முஸ்னது அஹ்மது, ஹதீஸ் 950). இது சுன்னி நூல்களிலும் உள்ளது. ஷீஆ அறிஞர் ஷேக் ஸதூக் தனது “அல் இஃதிகாதாத்” இல் விலாயத்தை இஸ்லாமின் அடிப்படையாகக் குறிப்பிடுகிறார். எனவே, ஷீஆ ஷஹாதாவில் மூன்றாவது பகுதி சேர்க்கப்படுகிறது.

ஷீஆ ஷஹாதாவின் உரை மற்றும் அர்த்தம்

ஷீஆ முஸ்லிமாக மாற விரும்பும் ஒருவர் பின்வரும் ஷஹாதாவை மொழியலாம்:

“أشهد أن لا إله إلا الله. وأشهد أن محمدا رسول الله. وأشهد أن عليا وأولاده المعصومين حجج الله.”

தமிழ் மொழியாக்கம்: “அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை எனவும், முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் இறைத்தூதர் எனவும், அலியும் அவரது பரிசுத்தமான (மஃசூம்) வழித்தோன்றல்களும் இறைவனின் ஹுஜ்ஜத்கள் (அத்தாட்சிகள்) எனவும் சாட்சி பகர்கிறேன்.”

இங்கு “ஹுஜ்ஜதுல்லாஹ்” என்பது இமாம்கள் இறைவனின் வழிகாட்டிகள் என்பதைக் குறிக்கும். இமாம் ஜஃபர் ஸாதிக் (அலை) அவர்கள் கூறியுள்ளார்: “விலாயத்தை ஏற்காதவன் ஷஹாதாவை முழுமையாக்கவில்லை” (அல் காஃபி, பாகம் 2, பக்கம் 18). இந்த உரை ஷீஆ நூல்களில் பதிவாகியுள்ளது, உதாரணமாக “பிஹார் அல் அன்வார்” (பாகம் 23, பக்கம் 104).

இது அஸான் (தொழுகை அழைப்பு) இலும் சேர்க்கப்படுகிறது: “அஷ்ஹது அன்ன அலிய்யன் வலிய்யுல்லாஹ்” (அலி அல்லாஹ்வின் வலீ என சாட்சி கூறுகிறேன்). இது ஹைதர் அல் கர்ரார் போன்ற ஷீஆ அறிஞர்களால் ஆதரிக்கப்படுகிறது.

தவறான புரிதல்கள் மற்றும் மறுப்பு

பலர் ஷீஆ ஷஹாதாவை தவறாகப் புரிந்து, ஸஹாபாக்கள் அல்லது நபியின் மனைவியரை (அய்ஷா, உமர் போன்றோர்) சபிப்பதாகக் கூறுகின்றனர். இது முற்றிலும் தவறு. ஷீஆ மார்க்கச் சட்டத்தில், ஷஹாதாவில் லஃனத் (சாபம்) அல்லது தபர்ரா (வெறுப்பு) இல்லை. அலாமா மஜ்லிஸி “ஜவாஹிருல் கலாம்” (41:630) இல் தெளிவாகக் கூறுகிறார்: “ஸஹாபாக்களை சபித்து வெறுப்புணர்வைத் தூண்டும் வார்த்தைகள் ஷஹாதாவாக அமையாது.”

ஷேய்க் கும்மி “அல் இஃதிகாதாத்” இல் விலாயத்தை ஏற்பது மட்டுமே போதும் என்கிறார். சபிப்பது தனிப்பட்ட செயலாக இருக்கலாம், ஆனால் மார்க்கக் கடமையல்ல. இது ஷீஆ-சுன்னி பிளவைத் தவிர்க்க அறிஞர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்.

ஆதாரங்களின் ஆய்வு

1. குர்ஆன்: சூரா 5:55, 4:59 (உலில் அம்ர் – அதிகாரம் உள்ளோருக்கு கீழ்ப்படியுங்கள்).
2. ஹதீஸ்கள்: கதீர் ஹதீஸ் (திர்மிதி, ஹதீஸ் 3713); தக்லீன் ஹதீஸ்: “நான் உங்களிடம் குர்ஆனும் எனது அஹ்லுல்பைத்தும் விட்டுச் செல்கிறேன்” (முஸ்லிம், ஹதீஸ் 2408).
3. ஷீஆ நூல்கள்: அல் காஃபி (குலைனி, பாகம் 1, பக்கம் 287); பிஹார் அல் அன்வார் (மஜ்லிஸி, பாகம் 26, பக்கம் 267); வஸாயில் அஷ் ஷீஆ (ஹுர் அல் ஆமிலி, பாகம் 18, பக்கம் 121).

இவை ஷீஆ ஷஹாதாவின் செல்லுபடியை உறுதிப்படுத்துகின்றன.

முடிவு

ஷீஆ இஸ்லாத்தின் ஷஹாதத் கலிமா அல்லாஹ், நபி (ஸல்), அஹ்லுல்பைத்தின் விலாயத்தை உள்ளடக்கியது. இது இஸ்லாமின் தூய்மையைப் பாதுகாக்கும். தவறான புரிதல்களைத் தவிர்த்து, ஒற்றுமையை வலியுறுத்துவோம்.

குறிப்புகள்

1. அல்குர்ஆன், சூரா 5:55.
2. சஹீஹ் முஸ்லிம், ஹதீஸ் 2408.
3. அல் காஃபி, அல் குலைனி, பாகம் 2, பக்கம் 18.
4. ஜவாஹிருல் கலாம், மஜ்லிஸி, 41:630.
5. பிஹார் அல் அன்வார், மஜ்லிஸி, பாகம் 23, பக்கம் 104.
6. சுனன் திர்மிதி, ஹதீஸ் 3713.