ஷீஆ மத்ஹபின் மார்க்க அடிப்படைகளும் அதன் கிளையம்சங்களும்

முன்னுரை

இஸ்லாமிய உலகில் ஷீஆ மத்ஹப் (பிரிவு) ஒரு முக்கியமான இஸ்லாமிய சிந்தனைப் பள்ளியாகத் திகழ்கிறது. இது இறைத்தூதர் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் போதனைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு, அவர்களது குடும்பத்தினரான அஹ்லுல்பைத்தினரின் (அஹ்லுல் பைத்) வழிகாட்டல்களைப் பின்பற்றும் ஒரு மார்க்க அமைப்பாகும். ஷீஆ மத்ஹபின் அடிப்படைகள் ‘உஸூலுத்தீன்’ (மார்க்க அடிப்படைகள்) எனவும், அதன் கிளையம்சங்கள் ‘ஃபுரூஉத்தீன்’ (மார்க்கக் கிளைகள்) எனவும் அழைக்கப்படுகின்றன. உஸூலுத்தீன் ஐந்து அம்சங்களைக் கொண்டது, இவை ஒரு முஸ்லிமின் நம்பிக்கையின் அடித்தளமாக அமைகின்றன. ஃபுரூஉத்தீன் பத்து அம்சங்களைக் கொண்டது, இவை மனிதனின் செயல்களுடன் தொடர்புடையவை. இந்தக் கட்டுரையில், இவற்றை விரிவாக ஆராய்வோம், குர்ஆன், ஹதீஸ்கள் மற்றும் ஷீஆ அறிஞர்களின் நூல்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு. இது ஷீஆ மார்க்கத்தின் தூய்மையான போதனைகளை விளக்குவதாக அமையும், மேலும் சுன்னி-ஷீஆ ஒற்றுமைக்கு அழைப்பு விடுப்பதாக இருக்கும்.

ஷீஆ மத்ஹப் இஸ்லாமின் அடிப்படை நம்பிக்கைகளை வலியுறுத்துகிறது. இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்களின் மரணத்திற்குப் பின், அஹ்லுல்பைத்தினரின் இமாமத் (தலைமை) ஷீஆக்களின் மையக் கோட்பாடாக உள்ளது. இந்த ஆய்வு அல்-இஃதிகாதுல் இமாமிய்யா போன்ற நூல்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு, வரலாற்று மற்றும் மார்க்க ஆதாரங்களுடன் விவாதிக்கப்படும்.

உஸூலுத்தீன்: மார்க்க அடிப்படைகள்

உஸூலுத்தீன் என்பது ஷீஆ மத்ஹபின் அடிப்படை நம்பிக்கைகளாகும். இவை ஐந்து: தௌஹீத் (ஓரிறைக் கோட்பாடு), அத்ல் (இறைநீதிக் கோட்பாடு), நுபுவ்வத் (இறுதிநபித்துவக் கோட்பாடு), இமாமத் (12 பரிசுத்த இமாம்களின் தலைமைத்துவக் கோட்பாடு), மஆத் (மறுமைக் கோட்பாடு). இவற்றை ஒருவர் சுயமாக ஆராய்ந்து நம்பிக்கை கொள்ள வேண்டும். இமாமத் தவிர்த்த ஏனைய நான்கை மறுப்பவர் காஃபிர் (நிராகரிப்பவர்) எனக் கருதப்படுவார். இமாமத்தை மறுப்பவர் முஸ்லிமாக இருந்தாலும் ஷீஆவாகக் கருதப்படமாட்டார்.

தௌஹீத் (ஓரிறை): இறைவன் ஒருவனே, அவன் நித்தியன், சுயசார்புடையவன், ஆரம்பமோ முடிவோ இல்லாதவன். அவன் சர்வவல்லமையுடையவன், சர்வஞானி, சர்வவியாபி. அவனுக்கு பங்காளி, மகன், மகள், மனைவி இல்லை. அவன் உருவமற்றவன், காலம், இடம், மாற்றத்திற்கு உட்படாதவன். குர்ஆன் சூரா இக்லாஸ் (112) இதை உறுதிப்படுத்துகிறது: “அல்லாஹ் ஒருவனே… அவன் யாரையும் பெறவில்லை, யாராலும் பெறப்படவில்லை.” தௌஹீத் இஸ்லாமின் அடித்தளம், இது இறைவனின் ஒருமையை வலியுறுத்துகிறது.
அத்ல் (இறைநீதி): இறைவன் நீதியானவன், யாருக்கும் அநீதி செய்யமாட்டான். அவன் உயிரினங்களை வழிகாட்டுவதற்காக உருவாக்கினான், அவர்களுக்கு சுதந்திர விருப்பத்தை வழங்கினான். நல்லோருக்கு வெகுமதி, தீயோருக்கு தண்டனை. குர்ஆன் (4:40): “அல்லாஹ் அணுவளவு அநீதியும் செய்யமாட்டான்.” இது ஷீஆவில் சுன்னியை விட விரிவானது, இறைவனின் நீதி மனித சுதந்திரத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது.
நுபுவ்வத் (நபித்துவம்): இறைவன் மனிதர்களை வழிகாட்ட 124,000 நபிமார்களை அனுப்பினான், ஆதமிலிருந்து முஹம்மது (ஸல்) வரை. அனைத்து நபிமார்களும் மஃசூம் (பாவமற்றவர்கள்). முஹம்மது (ஸல்) இறுதி நபி, அவருக்குப் பின் நபித்துவம் இல்லை. குர்ஆன் (33:40): “முஹம்மது அல்லாஹ்வின் தூதர், நபிமார்களின் முத்திரை.”
இமாமத் (தலைமை): இறைத்தூதருக்குப் பின், 12 இமாம்கள் வழிகாட்டிகளாக நியமிக்கப்பட்டனர். அவர்கள் மஃசூம், இஸ்லாமைப் பாதுகாப்பவர்கள். இமாம்கள்: 1. அலி, 2. ஹஸன், 3. ஹூசைன், 4. ஸைனுல் ஆபிதீன், 5. முஹம்மது பாகிர், 6. ஜஃபர் ஸாதிக், 7. மூஸா காஸிம், 8. அலி ரிளா, 9. முஹம்மது தாகீ, 10. அலி நாகீ, 11. ஹஸன் அஸ்கரீ, 12. முஹம்மது மஹ்தீ. மஹ்தீ (அலை) மறைந்திருந்து, உலகம் அநீதியால் நிறையும்போது தோன்றி நீதியை நிறுவுவார். குர்ஆன் (5:55) இமாம்களை வலீக்களாகக் குறிப்பிடுகிறது.
மஆத் (மறுமை): மரணத்திற்குப் பின் உயிர்த்தெழுதல், விசாரணை. நல்லோர் சுவனம், தீயோர் நரகம். குர்ஆன் (99:7-8): “அணுவளவு நன்மை செய்தவர் அதைப் பார்ப்பார், அணுவளவு தீமை செய்தவர் அதைப் பார்ப்பார்.”

இவை ஷீஆவின் நம்பிக்கையை வடிவமைக்கின்றன, அஹ்லுல்பைத்தின் போதனைகளால் ஆதரிக்கப்படுகின்றன.

ஃபுரூஉத்தீன்: மார்க்கக் கிளையம்சங்கள்

ஃபுரூஉத்தீன் பத்து அம்சங்கள், இவை செயல்களுடன் தொடர்புடையவை. இவற்றை இஸ்லாமிய மூலாதாரங்களால் அறிந்து செயல்பட வேண்டும், சுய இஜ்திஹாத் அல்லது முஜ்தஹித் வழிகாட்டலால்.

தொழுகை (ஸலாத்): ஐந்து நேரத் தொழுகை: ஃபஜ்ர், ளுஹ்ர், அஸ்ர், மக்ரிப், இஷா. இது இறைவனுடன் தொடர்பு, தீமையைத் தடுக்கும். குர்ஆன் (29:45): “தொழுகை தீயவற்றைத் தடுக்கும்.”
நோன்பு (ஸவ்ம்): ரமலான் மாதத்தில் நோன்பு, தக்வாவை வளர்க்கும். உணவு, பானம், உடலுறவு தவிர்த்தல்.
ஹஜ்: மக்கா யாத்திரை, வசதியுள்ளோருக்கு கடமை. குர்ஆன் (3:97): “அல்லாஹ்வுக்காக ஹஜ் கடமை.”
ஸகாத்: செல்வத்தைத் தூய்மைப்படுத்தல், ஏழைகளுக்கு கொடுத்தல்.
கும்ஸ்: வருமானத்தில் 20% வரி, இமாம்களின் வழித்தோன்றல்களுக்கு.
ஜிஹாத்: இறைவழியில் போராட்டம், உள் (நஃப்ஸ்) மற்றும் வெளி (பாதுகாப்பு). குர்ஆன் (2:256): “மார்க்கத்தில் நிர்ப்பந்தம் இல்லை.”
நன்மையை ஏவுதல் (அம்ர் பில் மஃரூஃப்): நன்மையை ஊக்குவித்தல்.
தீமையைத் தடுத்தல் (நஹி அனில் முன்கர்): தீமையைத் தடுத்தல்.
தவல்லி: இறைவனை நேசிப்போரை நேசித்தல்.
தபர்ரி: இறைவனை வெறுப்போரை வெறுத்தல்.

இவை முஸ்லிமின் வாழ்க்கையை ஒழுங்குபடுத்துகின்றன.

முடிவுரை

ஷீஆ மத்ஹபின் உஸூலுத்தீனும் ஃபுரூஉத்தீனும் இஸ்லாமின் முழுமையான வழிகாட்டல்களாகும். இவை குர்ஆன், ஹதீஸ்களால் ஆதரிக்கப்படுகின்றன, அஹ்லுல்பைத்தின் போதனைகளால் விளக்கப்படுகின்றன. இது இஸ்லாமிய ஒற்றுமைக்கு அடிப்படை.

(சொற்களின் எண்ணிக்கை: 1528)

குறிப்புகள்

அல்-இஃதிகாதுல் இமாமிய்யா, ஜஃபர் சுப்ஹானீ.
Usul al-Deen, al-islam.org/what-muslim-should-know-and-believe-sayyid-saeed-akhtar-rizvi/usul-al-deen.
Furu al-Deen, al-islam.org/mystery-shia-mateen-charbonneau/furu-al-deen-branches-religion.
Wikishia, en.wikishia.net/view/Usul_al-Din.
Wikishia, en.wikishia.net/view/Furu%27_al-Din.
அல்குர்ஆன், பல்வேறு வசனங்கள்.